Esther Janssen
Mijn jaar begon intensief – en eerlijk gezegd ook heel bewust.
Zestien dagen lopen door Costa Rica veranderde meer dan alleen mijn tempo.
Ik liep de Camino de Costa Rica: van de Caribische naar de Pacifische kust.
Ruim 280 kilometer in 16 dagen, samen met een internationale groep: zeven Amerikanen, een Nederlandse stel, een Duitse deelneemster en onze Costa Ricaanse gids Joseph.
Dwars door regenwoud, modder, bergen, highway en dorpjes.
Ik ging op pad voor het avontuur, het onbekende en de fysieke uitdaging.
Wat ik niet had verwacht, was hoeveel inzichten ik mee terug zou meenemen.
Over mezelf. Over samenwerken. Over leiderschap.
[In deze reel krijg je een goed beeld van de Camino de Costa Rica!]
De eerste dagen was mijn hoofd nog vol. Met to-do’s, gedachten, verhalen, ruis. Mijn lijf voelde gespannen, mede doordat ik twee connecting flights had gemist en mijn rugzak nog in Zürich stond. Door het lopen, zweten en ademen ontstond er langzaam ruimte. Minder denken en meer voelen. Meer bewust aanwezig zijn. Het werkte voor mij als een resetknop. Zo ervaarde ik de helende kracht van lopen.
Geen grote blaren, nauwelijks spierpijn. Af en toe wat zere voetzolen, maar vooral een diep vertrouwen: dit kan ik aan. ‘Yesss!’ Een stille bevestiging die ik meeneem, ook in mijn werk en in de samenwerking met klanten.
Onze gids Joseph is 23 jaar, en is altijd op het juiste moment aanwezig: verbindend, rustig, deskundig en met oog voor iedereen. Zonder groot ego en zonder harde woorden. Het raakte me hoe vanzelfsprekend dat leiderschap voelde. Voor mij werd opnieuw duidelijk: age is nothing but a number.
Ik loop het liefst mijn eigen pad en tempo. Maar juist samen, met deze internationale groep, werd de tocht rijker, betekenisvoller en veel leuker. De gesprekken onderweg, de verhalen, het lachen, soms de stilte, soms de tranen. Elkaar helpen als het zwaar werd of geholpen worden toen ik in een mierennest had gestaan. Het samenzijn en het samen beleven maakten voor mij het verschil.
Door te vertragen zie ik meer: van de omgeving (oef, wat is Costa Rica mooi!), van de ander, van mezelf. Deze les neem ik mee, niet alleen in reizen, maar ook in verandering, mijn opdrachten en in huidige en nieuwe samenwerkingen.
Deze camino neem ik mee. Niet alleen als lijst met lessen, maar als een ervaring die blijft nazinderen: de stilte van de bergen, het geluid van het regenwoud, het lachen van de groep, het getik van de wandelstokken, het besef dat elke stap telt, en dat samenlopen rijker maakt dan alleen.
Alleen ga je sneller. Samen kom je verder! Zo is het maar net 😉
Wil je meer weten over mijn reis door Costa Rica? Kom langs voor een bakkie.
Ik vertel je er graag meer over.